Hello,
काल रात्री मला  एक स्वप्न पड़ल. पण काय ते मी  आता विसरले. पण सकाळी उठले  तेव्हा त्या स्वप्नामुळे मला ही कविता सुचली

एक छोटीशी परी

उंच उंच पर्वत त्यात खोल दरी,

त्यात उभी होती एक छोटीशी परी

तयार होती मारायला उडी,

या सुंदर जगात कायमची घ्यायला दडी

परी आली होती आईबाबांच्याच बरोबर

पुरामुळे उध्वस्त झाले होते घरदार

पण या परीत लपले होते एक प्रेमळ भूत

कोणावरही निस्वार्थ प्रेम करणारे,

त्या दरीत उरले होते एकच हिरवेगार झाड

परी रडू लागली, हट्ट करू लागली

आईबाबा होते स्वतःच्याच विचारात

दुष्ट जगामुळे आत्महत्या करण्यात

परीला शेवटी एकदाच बघायचे होते ते झाड

आईबाबांना खेचत घेउन गेली परी

ते तिघे उभे राहिले झाडाखाली

तितक्यात डोक्यावर फुले पडली बहाव्याची

जगाकडून ओथंबून मिळणारे प्रेम वेगळ्याच रूपात दिसले

आत्महत्या करणे मनातून कुठच्या कुठे पळून गेले

-मल्लिका चौकर

लताआजीच्या वतीने 

तात्पर्य

नुकतीच मी एक गोष्ट वाचली.

एक तुमच्या माझ्यासारखा सामान्य माणूस होता. चांगला शिकलासवरलेला, सधन असा, यथावकाश त्यानं घर घेतलं. त्याच्यापरीनं त्यानं ते छान सजवलं. बायकोमुलांसोबत तो तिथं निवांतपणे राहू लागला. एकदा बायको म्हणाली, ``घरात उंदीर आलायसं वाटतं.’’ माणूस म्हणाला, ``पिंजरा आण.’’

पिंजऱयात उंदीर येईनात. बायकोची तक्रार वाढतच गेली. कारण उंदराचा धुडगूस वाढतच होता. माणूस स्वत:तच दंग होता. उंदरांचा त्रास त्याला जाणवतच नव्हता. कारण त्याचे कपडे, महत्त्वाचे कागदपत्र, चाव्या, घड्याळ असं सारं बायको सांभाळून ठेवत होती. नाही म्हणायला एकदा टीव्हीची वायर उंदरानं कुरतडली तेव्हा त्याला प्रश्नाची निकड समजली असती. पण दुपारी सीरियल पाह्यला म्हणून टीव्ही लावू जाताच बायकोच्या ते लक्षात आलं. आपली रात्रीचीही सीरियल बुडायला नको, म्हणून तिनं ताबडतोब टिव्ही दुरुस्त करून घेतला.

उंदरांचा उच्छाद वाढता वाढता एकदा एवढा वाढला की, बायकोची भुणभुण आता भांडण, आक्रस्ताळेपणा वगैरेच्या पातळीवर गेली. माणसाला वाटलं, हे घर माझं, तिथं उंदरांची अशी दादागिरी कशी चालवून घेणार? घर माझं की उंदरांचं?’’

त्यानं मग एक मांजर आणलं. तिचं गोजिरवाणं रुपडं त्याला भावलं. तीही आल्या आल्याच मालकाच्या पायांशी घोटाळू लागली. त्याच्या पायांशी अंग घासू लागली. बघता बघता तिनं घरात सगळ्यांना आपलंसं केलं. अधून मधून दूध फस्त करण्याच्या लुच्चेपणाबद्दल बायको तिला लटकं रागावलीही. हे तेव्हा क्वचितच घडत होतं. मांजर उंदीर खाऊन धष्टपुष्ट झाली. घरात माणूस पुन्हा ऐटीत राहू लागला.

आता घर आपलं आणि मांजराचंही आहे हे त्यानं खुषीत स्वीकारलं. पण काही दिवसांनी पुन्हा एकदा बायको म्हणाली, “उंदीर येतोसं वाटतं आताशा घरात रात्रीचा.’’ दिवसभर मांजर घरात सोफ्यावर मजेत झोपा काढायची आणि रात्री हिंडायला बाहेर पडायची, ती थेट सकाळी दूधवाल्याला दार उघडलं की घरात शिरायची. वरचेवर तिची पिलावळ घरात वावरताना माणसाला दिसायची. अधूनमधून खिडकीतून डोकावणारा बोकाही संधी साधून घरात येऊ लागला. बायको पार कावून गेली. नवराबायकोत वाद, भांडणं याच कारणानं सुरू राहिली. माणसाला वाटत राह्यलं, की त्याचं घर उंदीर, मांजरांपासून वाचवणं ही एकट्या बायकोची जबाबदारी आहे. हाच धोशा तो लावत राहिला. भांडणं वाढली. अगदी विकोपाला गेली तसतशी घरातली उंदीर-मांजरांची सत्ताही वाढतच गेली.

एक दिवस माणूस वैतागला. त्याला वाटलं, आधी घर माझं होतं. माझ्या बायकोमुलाचं होतं.

मग ते आमचं आणि उंदरांचं झालं.

कालांतराने ते उंदरांचं आणि आमचं झालं.

पुढे ते आमचं आणि मनीमाऊंचं झालं.

कालांतरानं तेही चित्र बदललं.

घर उंदरांचं, मांजरांचं आणि आमचं झालं.

आणि आज...

घर फक्त त्यांनाच राह्यलंय.

मी बेघर झाल्यात जमा आहे.

गोष्ट वाचून मला वाटलं, हा माणूस स्वतला शहाणा समजत होता. उंदरांवर मांजर हे औषध आहे, एवढंच त्याला पुस्तकातल्या गोष्टी वाचून बालवयात ठाऊक झालं होतं. बालवयातील त्या पुस्तकी ज्ञानावर तो संतुष्ट राहिला. या उच्छादावर पर्याय निवडायला त्याला त्रास पडला नाही. कारण त्याला एकच पर्याय ठाऊक होता. तेव्हा खरोखरच परिस्थितीवर उपाय म्हणून एकच पर्याय उपलब्ध होता की आणखीही पर्याय उपलब्ध होते, याबाबत विचार करायची तसदी त्यानं घेतली नाही, हे खरं!  परिणामी तो स्वत:चं घर असून बेघर झाला. त्याच्यापाशी तर फेसबुक, व्हॉटस्अॅप यांसारखी साधनं होती. त्यावर त्याला लाइक करणाऱया मित्रमंडळींनी अनेक पर्याय पुरवलेही असते. ते पर्याय कदाचित सगळेच हलकेफुलके, निरुपयोगी असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही हे खरं. पण तरीही कुणीतरी एखादा नेमका पर्याय सुचवलाही असता.

माणसानं ते माध्यम नीट वापरलं असतं तर त्यातून सापडलेल्या उत्तरांवर विचार करता करता, कदाचित त्याला स्वत:लाच एखादा योग्य पर्याय सापडला असता.

साऱया जगण्याचंच सुलभीकरण करता करता झटपट, सोपा पर्याय निवडायची सवय लागलेल्या या माणसाचं दुसरं काय होणार? मला या गोष्टीतून सापडलेलं हे इसापचं एक तात्पर्य आणि घरातील उंदीर घालवायला मांजराला घरात आणणं ही घोडचूक होते, हे दुसरं तात्पर्य.

Dear all,
This is a poem written by a teenager suffering from cancer in a New York hospital. Life is uncertain, so let's thank God for each day that we live and spread joy and happiness wherever we go. I really felt I should contribute as it really is an exceptional poem and makes you reflect on your life too....

                                             SLOW DANCE 

                         Have you ever watched kids on a merry-go-round?

                           Or listened to the rain slapping on the ground?

                 

                               Ever followed a butterfly's erratic flight?

                               Or gazed at the sun into the fading night?

                                            You better slow down

                                              Don't dance so fast.

                                                  Time is short

                                            The music won't last.

                               Do you run through each day on the fly?

                                       When you ask,"How are you?"

                                           Do you hear the reply?

   

                          When the day is done, do you lie in your bed,

                    with the next hundred chores running through your head?

                                           You'd better slow down

                                               Don't dance so fast.

                                                  Time is short

                                             The music won't last.

                                              Ever told your child, 

                                            We'll do it tomorrow?

                                                And in your haste,

                                              Not seen his sorrow?

                                Ever lost touch, let a good friendship die

                                          cause you never had time 

                                             To call and say, 'Hi'

                                            You'd better slow down.

                                               Don't dance so fast.

                                                    Time is short .

                                               The music won't last..

                                 When you run so fast to get somewhere,

                                   You miss half the fun of getting there. 

                                  When you worry and hurry through your day,

                                            It is like an unopened gift......

                                                        Thrown away.

                                                    Life is not a race.

                                                   Do take it slower. 

                                                    Hear the music. 

                                               Before the song is over.

Please pass this on to everyone you know-even to those you don't know!

It is the request of a special girl, who will soon leave this world due to cancer.

This young girl has 6 months left to live, and as her dying wish, she wanted to send a letter telling everyone to live their life to the fullest, since she never will. She'll never make it to prom, graduate form high school, or get married and have a family of her own...

We have all our life left, so lets honour her by living every moment of life. 

Carpe diem people!!!  

-Anagha

                             

                         

Joyous sunday

Dear all

          Last sunday morning ,after a long gap of  days we visited my favourite place (Kharghar hills),you all might be thinking that this time I would come with the collection  of butterflies,but this time I was attracted towards blooming trees .

           After reaching at the top of the hill, I was very much delighted to see the beauty of the sky,the blanket of fog covered the whole mountain it was awesome .

honey bee near flower

honey bee on the flower

                                                                       

                                         On the top of the hill there were many wine bottles broken and all the glass were 

                                        scattered on some place on the mountain , we were sad to see that . But after   

                                         going few steps forward we sow that there was OM written with the help of 

                                          stone ,happy to see this . This shows us that there are bad as well as good people around us  .  

कविता

 Hello,

दहावीतल्या माझ्या मित्रमैत्रिणींसाठी मी केलेली ही कविता-

शाळा सोडताना डोळे डबडबतील 

शाळेतले अनेक अनुभव मनात तरळतील

शाळा हे दुसरे घरच होते

पालकांसारखे आस्थेवाईक शिक्षक होते

अरे हे कर, ते कर, शिक्षक होते सांगणारे

चुकल- माकल तर माफ करणारे, समजून घेणारे

मित्रमैत्रिणींचे प्रेम लाभले निस्वार्थ

त्यातच दडला होतं शालेय जीवनाचा अर्थ

शाळेच्या मजा खूप एन्जॉय केल्या

निरोप देताना मनात दाटून आल्या

पी.टी. च्या पिरेडला घातला असेल धुमाकूळ,

कधी नुसत्या चकरा, कधी gossiping, तर कधी खेळ

क्रीडादिनाची मजा तर काही औरच

नवे-नवे विक्रम करण्याची चुरसच

हे सगळे अनुभव मिस कराल

आठवणींच्या पोतडीत कायमच जपून ठेवाल

तुम्हा सर्वांना all the best

उत्तम मार्कांनी जिंकाल हि महत्वाची टेस्ट

विसरू नका शिक्षकांना, शाळेला

नक्की येत जा नियमित भेटायला!!!

-मल्लिका चौकर

Hi Friends,

Am back to writing something after a very long time...


 Few days back I was talking to my colleague in his cabin, where I came across a piece of art, which he had put up in front of his desk.
 

                        (Waterfall)                       

I asked him about this image, and then he asked me to watch the image closely. I couldn’t understand at first, the image was confusing. The water from the waterfall was it going upwards or is it falling down??  

Then he told me about this artist named Escher. M. C. Escher was a Dutch graphic artist during 1890’s.

After finishing my meeting with him, I got a bit inquisitive about this artist, and tried looking out for  more information about his work on Google. Got to know a lot about his work. He is known for his often mathematically inspired woodcuts, lithographs (Lithography is a method of printing originally based on the principle that oil and water do not mix. Printing is from a stone (lithographic limestone) or a metal plate).

His first artistic work featured eight human heads divided in different planes.

After seeing this image, i thought about the session which we had on perspective.

 In this image four faces are seen clearly, other four you will notice when you tilt your head a bit.

 While reading about him, they have said that, later on, Escher started sketching landscapes with irregular perspectives that are impossible in natural form.

His artistic expression was created from images in his mind, rather than directly from observations. Well known examples of his work include Drawing Hands, a work in which two hands are shown, each drawing the other hand.

We have received mails on such images.

Other know art pieces are Sky and Water, in which light plays on shadow to morph the water background behind fish figures into bird figures on a sky background; and Ascending and Descending, in which lines of people ascend and descend stairs in an infinite loop, on a construction which is impossible to build and possible to draw only by taking advantage of quirks of perception and perspective.(ref Google)

Fish.. bird..

Ship….bird … fish…





The metamorphosis of fish into frong.. Amazing..



(Ascending and Descending)
The staircase going up or down???




 

(Bond of union)

The spiral with human face.

The above images are either woodcut or Lithographs.

 I found his art very mesmerizing and hypnotic. 

I surely wanted to share this with you all as its all about perspective. 

For more information you can just google it out.

Enjoy!!!!

Best Regards

Shailaja D.

Dear All going to Vasai Resort,
Sorry this is a revised post since there was a mistake in ages of some children. Pls refer this post for charges.
Given below is a worksheet which shows the details of all those who are going to Vasai  and also the tariff for the same.Please go through the same and inform me if there is any correction reqd. You must bring an envelope with your family name and exact amount of charges inside the envelope (please do not ask for change).
Also, there will be some miscellaneous costs, the details will be given later. Approximately in the range of Rs.100 to 125/-per family. Please handover the said amount to Mrunal seperately.
Please note that if you have any old used bedsheets, chaddars etc you can bring them along so that it can be handed over to the Resort for distribution to the needy people around Vasai.

	Name	Adult	Rate	child 5-14	Rate	Amount
	Sat Morn to
	Sun morn
1	Navare	2	1100			2200
2	Pandit	2	1100	2	750	3700
	Fri Mor					0
3	Lata Aji	2	1400			2800
	Sat Morn
4	Khache	3	1400			4200
5	Sushama Tai	1	1400			1400
6	Date	2	1400	1	1000	3800
7	Malavade	2	1400	1	1000	3800
	Sat Evng					0
8	Chitnis	3	1100			3300
9	Ghadi	1	1100	2	750	2600
10	Phansalkar	2	1100	2	750	3700
11	Thakur	1	1100	1	750	1850
						0
	Sunday Morn					0
12	Chavan	2	500	2	350	1700
13	Gore	2	500	2	350	1700
14	Honnemadi	2	500	1	350	1350
15	Khandare	2	500			1000
16	Khemkar	2	500			1000
17	Khot	2	500	1	350	1350
18	Latpate	2	500	1	350	1350
19	Laud	2	500			1000
20	Nadkarni Jayant	3	500			1500
21	Nadkarni Swati	2	500	1	350	1350
22	Naik	1	500			500
23	Nulkar	1	500			500
24	Paranjape Madhura	1	500	1	350	850
25	Patil	2	500	1	350	1350
26	Rao	2	500	1	350	1350
27	Samant	3	500			1500
28	Satam	1	500	1	350	850
29	Vaknalli	3	500			1500
30	Yederi	1	500			500